Heyacansız’lıktan ziyade böyle bir dünyada yaşamak ”acı” verecektir, ”Gerçekler acıdır” sözüde bu meyanda sabittir, bunu terside ”Yalanlar tatlıdır” ve insanlarda tatlı şeyleri severler, acıdan kaçarlar, dolayısıyla insanlar kendilerine ”Negatif” gelen her türlü eylemi ”o gerçek bile olsa” dinlemeden anlamadan ret ederler.
Bu yüzden bir gerçeği bilseniz bile (herhangi bir gerçek fark etmez) bunu paylaşamazsınız, karşınızdakiyle konuşamazsınız. (zordur)
Bunlar yüzden Dünya iğrenç bir yer olurdu vs. dedim.

Dediğiniz gibi dünyanın kendisi bir yalandan ibaret iken, yalansız bir hayat nasıl mümkün olsun?
Münkün değil zaten. :)

Eğer olsaydı, dünya nasıl bir yer olurduya yukarıda ki yazıda cevap aradım, inanın her insan öyle gayesiz amaçsız boş boş dolanırdı, çünkü her gerçeğin bir bedeli vardır ve her gerçekte illa sizden birşey alacaktır.
En sonunda da tasavvufi değişle ”sen sende kalmayıncaya kadar” sürecektir bu.

Özetle yalanlar insan hayatını mutlu bir şekilde sürdürebilmesi için gerekli bir şey.

Neyse bu konu böyle devam eder gider, sonuçta ”Bilen söylemez, söyleyende bilmez” demişler.

Bu arada tanıştığımıza memnun oldum, blog için düşünceleriniz içinde ayrıca teşekkür ederim.

Evet düşünmeyi seviyorum ve meyanda da yazıları kaleme almaya çalışıyorum, pek başkalarından yazmayıda sevmiyorum.
Heybemde ne varsa onu yazmak, başkalarının süslü sözlerinden bana daha iyi geliyor.

Her zaman söylenmemiş güzel sözler, düşünülmemiş mevzular vardır diyenlerdenim.
Diğer konularda karamsar olabilirim belki ama bu konuda benim kadar ”ümitvar” olan herhalde yoktur. :)

Hala düşünülmemiş bir şeyler var, biliyorum.