Şimdi siz bir Çinli dostunuz olduğunu hayal edip onun da ağzından mı konuşurdunuz? yoksa bu hayal ettiğiniz dostunuzun da hayal kurmasına yardım edip, onun da gözünden Dünyaya bakarak cevapları verirken buna göre mi cevap verirdiniz gibi bir soruda olmayacağına göre, işte  aşağıda tam da bu var olmayan soruya uygun bir yazı çıktı ki hayalde bir birini hiç tanımayan iki eski dostun sohbetine sizlerde tanık olun.

- Selam Tang, ne var ne yok.
+ Nolsun be Yaşar, sıkıntı var stres yok
- O nasıl oluyor? sıkıntı var stres yok!
+ Ne var ne yok, bu nasıl bir soruysa, öyle soruya böyle cevap oluyor
- Yav idare et işte bizde bildiğimizden sormuyoruzya, usulen soruyoruz işte
+ Usulen derken
- Lafın gelişi yani
+ ??
- Boş ver bunları şimdi, domuz gribi var mı oralarda?
+ O ne ki?
- Grip grip
+ Domuzlarda mı grip oluyormuş..hahahah
- Ulen Tang kuşlar grip oluyor da domuzlar grip olmaz mı?
+ Bizim burada domuzlar domuz gibi
- Hehe bizim burada ki domuzlarda domuz gibi de halk pek bi nazik
helede tv de her duyduğuna inanıyor ki sorma gitsin.
Bit salgını var desen, başlıyor hepsi birden kaşınmaya
+ ”Pire itte bit yiğitte” bulunur
- Hoop bu bizim ata sözümüz
+ Yok yaa
- Yav şurada iki sohbet edelim dedik, ata sözümüze sahip çıktın.
+ Atasını tanımayanın ata sözü olmaz.
- ??
+ 3 kuşak öncesini biliyor musun? dedenin dedesinin adını biliyor musun?
mezarı nerededir, babasının adı nedir biliyor musun?
Ben 600 sene önceki dedemin göbek adını bile biliyorum ya sen?
- yooo
+ O zaman bu senin ata sözün olmaz.
- Ne olur?
+ Laf ola beri gele derlerya
- he derler
+ İşte sizde ki durum böyle olur, Usulen olur.
- Usulen neydi yaf, unuttum iyi mi?
+ İşine gelmeyince çabucak unutursun, Lafın gelişi Türklük yani

- 5dk (heladayım)
+ İşine gelmeyince şıkıştın değil mi?
- Geldim
Yok yav gerçekten sıkışmıştım
+ Anadolu’yu ne zaman kurutuyorsunuz?
- ??? ne diyon olim
+ hani burayı Orta Asyayı kurutup göç ettinizya
- ee n’olmuş
+ Anadolu’yu ne zaman kurutup başka yere göç edeceksiniz diyorum?
- ha o mu?
az kaldı
içilebilir kaynakların anasını belledik
Ormandı, doğaydı pet şişeydi laylon poşetti, anladın sen onu
+ Maşşallah, maşşallah nazar boncuğu da takın aman nazar değmesin.
- Alışık olmayan ….. tuman durmazmış.

+ Nasıl gidiyor 17. Devlet?
- neyy
+ 17. Devlet nasıl gidiyor diyorum?
- 16 Devlet değilmiydi o hani bir yerde fors mu mors mu ordada vardı ondan?
+ Bana mı soruyorsun?
- Bilmiyorsan pass diyebilirsin
+ Olim ben bilemek zorunda değilim, sen bilmek zorundasın.
- Neyi
+ Tamam olim vaz geçtim sorumdan.
Şöyle soruyorum
- sor
+ Sizin için Devlet yönetmeyi bilmiyorlar diyorlar!
- Hööyyt.. onu diyen halt etmiş, tarihte 16 büyük Devlet kurmuşuz biz.
+ ee tamam nerede şimdi bunlar?
- Yıkılmışlar olim, tarihte ki yerlerini almışlar.
+ yani
- yani ne?
+ Düşmanlar mı yıkmışlar?
- asla, hiç bir Türk devletini düşmanları yı-ka-ma-mış-tır.
+ Kim yıkmıştır
- gene Türk yıkmıştır
+ O zaman bu şu demek olmuyor mu?
- ne?
+ Türkler Devlet yönetmeyi bilmiyorlar? veya beceremiyorlar?
- Get lan
Kuruyoruzya olim sen ona bak!
+ Ama kurduğunuzuda yıkıyorsunuzya ona bakmayayım mı?
- bakma
+ niye?
- bakma işte
+ iyi bakma diyorsan bende bakmayayım.

+ Sizi hâlâ devşirmeler mi yönetiyor?
- Devşirme neydi ki la Kemal derviş mi?
+ Olim sen hiç tarih okumadın mı?
- Nolcak ki okuyunca, başım göğe mi erecek, yoksa katip mi olucam
Nedir yani
+ Orasıda doğruya, nasılsa tv’ler size tarihinizi hatırlatıyor de’mi?
- he doğru valla
Tarkandı iboydu sor hepsini bilirim

+ Sen şimdi Talas savaşlarını da bilmezsin
- Talaş böreğini iyi bilirim ama yaparlar mı sizin orada da
+ Olim ben sana tarihin diyorum, senin aklın börekte çörekte.
- Biliyoruz tabii olim, Atalarımız Talas savaşlarından sonra İslamiyete geçmiş.
+ Nasıl geçmiş?
- nası nasıl geçmiş, geçmiş işte
Araplar baktı ki kılıçla yenemiyor, hediyeler filan vererek Atalarımızı tavlamış, gönlünü almış onlarda geçmişler.
Zaten Türkler tek tanrı inancıyla yaşadıkları için zor olmamış.
Sorun ne?
+ Ya Araplar kılıçla yenseydi sizi, n’olcaktı?
- N’olcağı var mı? aynı şey olurdu herhalde
+ e şimdi de aynısı olmadı mı?
- Ne diyon olim açık konuş?
+ Adamların A planı tutmamış ve B planına başvurmuşlar ve siz sonuçta İslam olmuşsunuz.
Yani adamlar muratlarına ermişler.
- e ne güzel işte
+ A planında ölen Türkler boşa mı öldü?
- hössttt..
+ Soruyorum olim, boşa mı öldü?
Onlar demezler mi torunlarına
Lan hainler bizim düşmanlarımızla siz niye barış imzaladınız?
biz imzalamayı bilmiyor muyduk, demezler miydi?
Biz boşa mı öldük, boşa mı savaştık?
Onların dediklerini niye yapıyorsunuz diye mezarların da kahrolmazlar mıydı?

- 5dk (meşgulüm)
+ galiba gene sıkıştın.
- Geldim
+ Gittin miydi ki?
- hı?
+ Yok bişey

Dış Dünya (Zahir) malum  sesler Dünyasıdır ve orada konuşanlar, bağıranlar, çağıranlar, hak hukuk arayanların Dünyasıdır ki bu Dünya Akıl’ın hükmü tahtı altındadır. Akıl’da hislerin oyuncağıdır.

İç Dünya (Batın) sessizliğin Dünyasıdır, orada başkası yoktur, dava yoktur, sen ben o yoktur, Enaniyyet denilen  ego’nun hiç bir çeşiti yoktur, akıl’da yok’tur.
Yok’tur diyorum ama bu yok’tur demekle de yok olunmuyor maalesef.

Şimdi bu mevzular derin mevzular, giriş kısmında anlatmak istediğim esas olay Tasavvuf denilen şey, bir insanın iç âleminde ki yolculuğun adıysa, sessizlikte bu yolculuğun bir bineğidir.

Kısaca Tasavvuf Dünyasında ses’ler yok’tur, (olmaması gerekir) çünkü iç alem denilen Dünya Ruhun’un Dünyasıdır, siz burayı ses’ler ile ihyâ etmeye çalışırsanız bu Ruhun ihyâsı değil, Nefs’in yani ego’nun ihyâsı olur ki buda zaten Tasavvuf olmaz, böyle bir kişi kendini geliştiremez vs vs.

Müzik Ruhun gıdasıdır diyenlerde zaten Nefs ile Ruhu karıştırdıkları için böyle demişlerdir ki onların Ruh dediği Nefs, Nefs dediği de Ruhtur.

Şimdi altta ki şiiri okuyun sonrada burada ki sesli anlatımı dinleyin.
Arada ki fark hissettiniz mi?

Ben söyleyim bu şiir sesli okunmaz ancak sessiz okunur ki zaten bu tür şiir kaside vs. yazanların amacıda budur.

Onlar sessizlikten aldıklarını gene sessizliğe havale ederler.

Dünyanın en güzel sesi de olsanız bu şiiri sesli okuyunca berbat edersiniz.
Bu şiiri sesli dinleyince gene berbat edersiniz.
Tasavvuf Dünyası ses’lerin Dünyası değildir.

Muhyiddin-i Ârabi
..”Sözde mânâ vardır, mânada ise söz yoktur”.. der.

Söz yerini buldu, katip’te noktayı koydu.

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme
Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme

Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme

Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru
Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme

Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için
Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi
Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme

Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme

Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan
Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme

Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi
Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme

Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize
O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme

Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle
Huzurumu bozuyorsun sen mahvediyorsun etme

Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı
Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme

İsyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil
aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme

Mevlâna Celâleddin Rumi

Macera aramıyor iseniz, Linux’un sularından uzak durun.
Yalanlara kanarak, esaret zincirlerine kendinizi siz vurun.
Siz ki bile bile esareti tercih ederek, özgürlüğü red ettiniz.
Esarete para sayarım, özgürlüğe kuruş harcamam dediniz.

Esareti parayla aldıktan sonra, hayatın anlamı nerede?
Hani paranın gücü vardı? esaretini mi aldın söylesene?
Yoksa hayatın anlamı, gücün anlamsızlığında mı gizli?
Sen köle mi doğdun? aslını ulaşmakta ki bu telaş niye?

Köle doğmadın özgür doğdun ama sonradan köle oldun.
Paranın gittiği yoldan gitmek gibi kendine kural koydun.
Bu kural tuzağın oldu ve özgürlüğünü senden sıyırıverdi
Artık ortada bir esaretin kaldı, yani kendini sen soydun.

Artık çıplaksın, özgürlüğün elbisesini sana bir daha giydirmezler.
Giydirseler de rahat edemezsin ki esaretin bedelini yedirmezler.
O bedel ki senin kazanımlarındır, esaretinle oyunlar oyna derler.
Özgürlük Dünyasında oyun yoktur, istersen kur dene bak derler.

Özgürlük Dünyasında oyun yoktur, lakin oyunculukta yoktur.
Bu kapalı kaynak deyipte elaleme yalan söylemek hiç yoktur.
Madem kapalı, önüne gelen nasıl virüs yazıyor hack ediyor.
Ortada bir pencere görünsede bu şeyin kapısı bacası yoktur.

Yav ben miyim bana neyse, esarete aşık olana özgürlüğü sevdirecek.
Kim neyi seviyorsa onunla oynasın, özgürlüğü ancak yaşayan bilecek.
Balın tadı tadmayana hiç tarif edilebilir mi? ortada kovanla bal olsa.
Esaretin acısını bal belleyenler, özgürlüğün balına bu nasıl acı diyecek.

Özgürlük dünyasına bir nazire de benden olsun.

Bu Dünyo denilen Dünyaya paralel (ikiz) gezegen de işlerde aşağı yukarı benzeri gibi olmaktaymış.
Yalnız isimler benzeri gezegenine göre biraz daha farklıymış.
Bkz. Amerikan filmleri
Her neyse paralel gezegen hakkında bu kadar bilgi verdikten sonra ”Komposto teorisi”ne geçelim.

Gizli bir yerde çok gizli bir konuşma geçer..

Telekuş yetkilisi yütüp yetkilisini arar.

—- Lan yütüp efendi hazretleri, senin bu yaptığın iş mi?
++ N’oldu ki lan, çocuklar bahçene top mu kaçırdı (hıhahaa)
—- Ne topu olim, senin bu fidyo siten yok mu? benim pişmiş aşıma tuz kattı.
++ Vaar..Ne aşı ne tuzu olim, ne diyon sen maynak mısın? anlayacağım dilden konuşsana
—- Lan Coni kapat o siteyi.
++ Niye ki lan bedevi
—- Olim bi de niye diye soruyorsunya, pes doğrusu ben kim’im?
++ Kepçe operatör’üsün (hıhahaha) şaka şaka interçet operatör’üsün
—- Olim kırk yılın başı cillop bir ihale aldık, bol para kazanak dedik senin yüzünden Millet şimdi fiber optik midir nedir o kablodan istiyor.
Sen olmasan Millet’te haldır haldır fidyo izlemeyecek, dolayısıyla bana yurt dışı çıkış hızları yetecekti ve ben o bakır kablolarla daha 40 yıl hizmet vermeyi düşünüyordum.
Kârdan zarar edeceğim anladım mı coni
++ ee bana ne bundan, sende döşe olim o optik kabloları kaç kuruşluk şey.
—- Akıl vermede lan kapat şu yütüp denilen siteyi.
++ Sektir git lan.
—- Olim adam insan gibi rica ettik, anlaşılan sen ricadan anlamıcan.
Mahkemede görüşürüz aslanım
++ Dünyada bu kadar Ülkecik var hiç biri bana mahkeme açamayacak sen mi mahkeme açacan, hemde başka bir Ülkecik adına (hıhahaha)
—- Olim burada bir laf var, ”Karamanın koyunu sonra çıkar oyunu” görüşürüz.
++ Mümkünse görüşmeyek (bööö)

Tilifonu kapayan telekuş yetkilisi, bir kağıta iki satır bi yazı döşer ve Başkabaklığa özel ulak ile gönderir.
Başkabaklıkta hemen Çemişkezek savcılığana talimat gönderir ve yütüp hakkında işlem başlatır ve zaten eli butonda bekleyen Telekuş yetkilisi de yütüp’ü kapatır.
Derken açılır.
Sonra gene kapatılır.
Bir daha açılır derken artık aça kapaya aradan koca 1 yıl geçer ve bu sefer başka fidyo siteleri yüzünden Telekuş yetkililerinin canı sıkılır.
ee kolay değil tabi daha 40 yıl kullanılacak bir malzeme varken, neden bu kadar bakır israf olsunda fiber optik kablo döşensin dimi.
masraf masraf masraf.
Zaten fidyo da çok gereksiz bir şeydir, saçma sapan şeyleri izleyecem diye Millet ülke kotasının canına okumaktadır, sörf hızlarını yavaşlatmaktadır vs. vs.
Bu komple yasaklanmalıdır diye yanar tutuşur Telekuş yetkilisi.

Başkabaklıktan bir yetkli, sayın haşmetmeab’ım isterseniz Hotmoil ve gmoil gibi siteleri de kapatabiliriz.
Arzu buyurur musunuz?
—- Onlara gerek yok, onlar Ülke kotasını fidyo siteleri gibi şişirmiyor.
Benim derdim fidyo siteleriyle
++ Ama onlarda da hakaret yazıları filan yayınlanıyor isterseniz dakkasın da karar alabiliriz.
Hakaret olmasa bile kılıfına uydururuz, malum Demirkrasi de çareler tükenmez (hihihi)
—- Çattık galiba, sen fidyo sitelerini özelliklede yütüp’ü kapat başka ihsan istemez.
Hem onu kapat hem bunu kapat Millet ne yapacak, BS da mario mu oynayacak (hıhahhaha)
++ Nasıl uygun görürseniz.

İşte Dünyo denilen bu paralel gezegende işler bu minval üzerine yürümekteymiş.
Vatandaşın önüne bir takım yemler atılırmış, yerse yer yemezse de gargara yaparmış.
Kompostoyu sevenlere buyrun ”Komposto torisi”
Afiyet olsun efendim.

Çok güzel değildi siman, belki bir zakkum belki bir gül, ne fark eder.
Benim içimde ki ışık olmasa, senin o goncan bende nasıl çiçek açar.
Seni bende büyüten senin şanın değil ki benim içimin sıcak iklimidir.
O iklim kimleri sevdi kimlere can verdi o sevgi işte hayat vaat eder.

Şimdi anladın mı beni? beni ben eden senin sevgin değildir.(Hayalin)
O hayali ben sen olmadan da üretirim, sen bahanesindir.(Gerçeğin)
Ben senin düşlerimdeki hayalini alır, gerisini zaten sana bırakırım.
O yüzden sen beni bilemezsin, çünkü ben senin bilinmezinim.(Sırrın)

Senin sırın budur, hiç var olmamış bir güzelliğin kuşatılmış sevgisisin.
Sevgi nedir bildin mi? hayalin peşinde koşan bir prensesin hikayesisin.
Sen denen şeyi sen ben o diye alırsan, sende bende o da yalan olur.
Ben denilen şeyi de bu yazılanlarla kıyaslarsan, sende bunun içindesin.

Dört nala koşturup gidiyorum, benlik küheylanı beni nere götürürsün.
Hele az dur artık yazacak kelimemde kalmadı, eh bre insafın kurusun.
Yazmanında bir adabı vardır ula, sen denilen şey hiç yok sayılır mı?
Beni aleme madara edecen çüş dedik anlamıyorsun, gözün kör olsun.

Hadi o amacını unuttu, unutmayanlara acaba ne oldu?
Bir izbede bir yaban çocuğu doğdu, o niye böyle oldu?
Bu çocuk istikbâlde ki bir katil miydi, şimdi infaz oldu?
Hayat bu kadar mı adil? herkes ondan mı seyirci oldu?

Doğmamış lanetin bedenlenmiş Ey saf tebessümü.
Aynan puslu değildi ki onu diyenler iblisin tezâhürü.
O yüz ki o pus’un arkasında bile ışıldayan bir sırdır.
O sır ki bir günahın zorla akladığı acıların temâyülü.

Ey zorlukların çocuğu, senin kolay hiç bir şeyin yok ki.
Hıçkırıkların da içine kapanıktır, ahh’ını duyan yok ki.
Bey zâdelerin iğrenç emelleri, kaderini tayin ediyorken.
Hayatta yapa yalnızsın, koruyanın gözetenin de yok ki.

Ama hiç yok’ta değil, yok’luğun karşısına varlık durursa.
Bir kıvılcım Dünyayı yakar, her ne kadar karanlık olursa.
Belki tek tesellin budur hayattan, siz ötekilerini kurtarın
Yaban doğup yabani kaldın, bir de duyanların bulunursa.

Bu şiir Çocuk Ve Bilgi Güvenliği Derneği nin çalışmalarına konu olan çocuklara ithâf olunmuştur.

Bu vesileyle Çocuk Ve Bilgi Güvenliği Derneğine katkı sağlayan, destek olan tüm kamu, kurum, özel kuruluş ve bireylerede sonsuz teşekkürler.

Gerçi hâlâ böyle hayatı yalansız olarak görenler vardır aramızda ama onların sesleri pek çıkmaz, çıksada itibar görmezler zaten.
Çünkü insanlar bu Dünyayı ve içindekileri ve söylenen sözleri ”gerçek” sanmaktadır.

Oysaki Dünya yalanlar üzerine kurulmuştur..
Gerçekler üzerine maalesef kurulmamıştır..

Hal böyle oluncada Dünyayı ve içindekileri gerçek zannedenlere ”siz bunlar koca bir yalan” desenizde, doku uyuşmazlığı misali ters etki olur ki sizi kulakları duysada, beyni yalanı gerçek olarak mimlediği içindir ki beyin olarak o kişi sizi duymaz, duyamaz.

Duyması zaten eşyanın kanuna aykırıdır.
İnsan daha önce bilmediği bir şeyi görmez ve duymaz
Ne zaman görür ve duyar..

Defalarca kez görmesi ve duyması lazımdır ki beyne yerleşsin.
Siz annenizi aslında sırf anneniz olduğu için değilde, onu taa bebeklikten beridir defalarca kez gördüğünüz duydunuz içindir ki tanırsınız, bilirsiniz.
Annenizi bir kere görseydiniz onu bir daha nasıl tanıyacaktınız?

Aynı bunun gibi gerçeği bir kere duymakla veya görmekle gerçek ”tanınmaz” ”bilinmez” ”duyulmaz”
Ya ne olur.

Söyliyeyim,

İdareciler daha doğrusu seçimle iş başına gelenler, sizce şöyle dediler mi? duydunuz mu?
Ben halkı malkı düşünmüyorum tek düşündüğüm ben ve yandaşlarımdır, Memlekete hizmet boş iş, varsa yoksa kendim dediğini duydunuz mu?

Veya Sağlıkçıların hani meşhur bir sözleri varya, ”Önce insan” diye bu sözü ”Önce para” diye hiç duydunuz mu?
Ben kendimi insanlığa adadım değilde, daha fazla kazanmaya adadım, önemli olan rontgen, tahlilleriniz, sağlığınız değil, cüzdanınız dediğini duydunuz mu?

Bence hiç duymadınız duyamazsınız!!
Çünkü hiç bir insan bu denli açık net bir ifadeyi açık olarak söylemez söyleyemez.
Çünkü hiç bir insan EGO anlamında ”çırılçıplak” dolaşamaz.
EGO’nun da örtülmeye ihtiyacı vardır.
Nasıl ki zahiri bedenimizi örtüyoruz, aynen EGO’muzuda örteriz, onu gizleriz.

EGO’nun da örtüleri ”yalanlardır”

Baktım ki sokakta herkes, giymiş elbiselerini rahatça dolaşıyor.
Günlük elbise değiştirir gibi, hergün bir yalanın kisvesine giriyor.
Kimide aynı yalanı diline dolamış, kirli elbise gibi hiç çıkarmıyor.
Dünya yalanlar Dünyası, bunu bilen âlemi zaten çıplak görüyor.

Şeherdekiler ”daha ucuza beslensin” diye toprağı sürerler, imece usuluyle tarla bostan vs. lerini bellerler.
İşleri çoktur o yüzden çocuklarını çok okutamazlar, e köy işleride bir kişinin de altından kalkacağı işlerde olmayınca, çocuklardan ister istemez medet umarlar.
Köylü ne yapsın!

Şeherde ki aydını ve politakacıları da köylüye bir destek çıkmaz ki onları sahiplanmez ki bu köylü evini barkını düzenlesin insan gibi yaşasın, Orta çağın karanlıklarından kurtulsun, makinesini aletini edevatını borçsuz senetsiz sepetsiz alsın, kapısının önünde arabası, traktörü, kamyoneti olsun, yolu olsun izi olsun, hastanesi, doktoru, çarşısı pazarı olsun..
ve en önemliside cebinde parası olsun..
Diye bir düşüneni olmaz ki?

Bin bir zahmetle ürettiği pirincini 3 on paraya satmasın..
Pirincin nasıl üretildiğini biliyor musunuz bilmem ama onca emeği göz önüne alırsanız princin kg fiyatı 20 tl den aşağı olmamalı,
Eğer bu gün ekmeği 5 TL den aşağıda yiyorsanız, inanın ki bedava yiyorsunuz o yüzdende zaten çöpe herkes ekmeği yemeği, ”ayy bozulmuş bu” ”Bayatlamış bu” ”ıyy” diye kaldırıp atmıyor mu?
Bozulmasına da gerek yok 1 gün geçti, bu bayatlamış diye (kursaklarına bayatlamış bir şey girerse bünye bozulacakya) çöpe atılıverir.
İşyerlerin de olay daha facia zaten, çalışanına veya ihityacı olana vermek yerine onlarda kaldırıp çöpe atarlar.

Nasıl olsa köylerde köylüler var yani köleler var, üretsinler işleri ne!
Karınları tok, eğinleri pek daha ne istiyorlar değil mi!

Peki bunun nedeni nedir?
Yiyecek bu Memlekette ”ucuz” olduğu için oluyor bu.

Yiyeceği üreten de köylüde karın tokluğuna üretiyor, ne yapsın aç mı kalsın? mecburiyetten üretiyor işte.
Çoluğu var çocuğu var, yoksa kim giderde al kardeşim şu parayı şu ekmeği karnını doyur der.
Kimse demez demiyorda zaten.

Bu Memlekette paranın yönü Tarımdan Sanayiye yani Sanayici ve işadamına kaydı.
İtibarın yönüde şarkıcı,topçu ve siyasetçilere kaydı.
Hal böyle oluncada adamlar bir saca 4 civata bir motor, bir iki boya ile al sana çamaşır makinesi deyip 1000TL ye satıyorlar.
İçin de ne var dersen kıl tüy derim.
Güya araba üretiyorlar o da bildiğiniz teneke başka bir şey değil zaten.

Bu Memlekette Köylü emeğinin karşılığını almaya kalksa (zor ama) ilk başta buna Sanayiciler, Bankacılar vs. suyun başında oturanlar karşı çıkar.
Çünkü Millet yiyecekten tasarruf yapamayacakya, hatta harcama kalemlerinin büyük bölümü yiyecek parasına gidecekya, böyle olan biri nasıl araba, buzdolabı, ç.makinesi vs. alsın, nasıl gezsin, nasıl ”fuzuli” harcamalar yapsın değil mi?

300gr Ekmek 60 krş.
Zenginide aynı fiyata alıyor fakiride

Kim ucuz yaşıyor?
Kim pahalı yaşıyor?

Kim köle?
Kim efendi?

‘Köylü Milletin efendisidir’ diye desede Ata’mız.
Şehirde yaşayanda, hayır o bizim hizmetkârımız.
Bu köylünün kaderi, Tanrı onu onun için yarattı.
Bizi ucuza besleyecek, yoksa yok bizim rızamız.

Kulun rızası Tanrının kaderi oluyorsa, Tanrı kim?
Kader denilen şey insanın egosuysa o İnsan kim?
Kader, alına yazılan bir yazıysa, burada suçlu kim
Kim kime niye köle olur, kötülüğün efendisi kim?

Efendi dediğimiz köleler, sözde kölelerini beslerse.
O kölelerde bu vefanın fiyatını çok ucuz biçerlerse.
Kim köle kim efendi hakikat nazarında değişmişse.
Sözlerin ne anlamı kalır, herşey kaderden bilinirse.

Oh ne âlâ, kader deyip görmemezlikten gelin.
Kulağınızı kapatıp ama ben duymadım deyin.
Çoğu şeyi biliyorken cehaleti kisve edinin.
Konu ezilen olunca bunu kadere havale edin.

Gerçek hiç öyle değil aslında ama edebim müsade etmiyor.
İnsanoğlu hayalde yaşıyor, gerçeğin âriliğine nazar etmiyor.
Canınıda yaksanız bu rüyadır deyip, gene uykuya gidiyor.
Kuzu postunda ki kurt olmuş, ne olduğunuda fark etmiyor.

Hayalde olabilir belki ama İçinde yaşadığımız şu hareketli Dünyada stres’siz tek bir canlı bulamazsınız.
Otundan çimenine, Kedisinden köpeğine, Zengininden fakirine, Dindarından dinsizine stres’siz bir canlı yoktur.
Olmamıştır olamaz vede olmayacaktır.

Neden derseniz ”Yaşam mücadelesi” denilen şey besin zincirinde ki sıralamaya göre bir canlının bir diğerini yemesiyle olmaktadır.
Ot oburlar bitkileri yiyerek-ki onlarda canlıdır.
Et oburlar da et yiyerek-ki onlarda canlıdır
Hem et obur, hemde ot uburlar da hepsini birden yiyerek beslenirler-ki bunların piri İnsandır.
İnsan dominant tür olmasının verdiği ego’istlikle, besin zincirinde ki en büyük halka benim, ben hepinizi yerim mantığıyla hareket ettiği içindir ki pek çok insan bu anlamda hem cinslerini de yiyerek beslenir.
Böyleleri de vardır.
Vampir tiplemesi hayali bir şey olsada, hakikâtte gerçeğin ”öteki yüzünün yansımasıdır”
Yani insan kanı emenler vardır, ama bu fiziki değil ruhâni bir şeydir.
Bunları görmek için öyle basiretinizin, kalb gözünüzün açık olmasına da gerek yoktur aslında ama bunlar kim derseniz çevrenize iyi bakın derim, kim hak hukuk yiyorsa, kim başkalarının emeğini çalıyorsa, kim Milleti kandırmak için yalan konuşuyorsa onlara iyi bakın derim.

Her neyse bu Vampir’lere dikkat edin deyip konuma devam edeyim, bir insanın ”yaşam mücadelesi” doğumundan ölümününe kadar pek çok canlıyı tüketmek üzerinedir ki İnsan ölene kadar tonlarca et, ot, hâk, hukuk vs. yemektedir.
Fakat bu yeme nereye kadardır, ”ölene kadardır”
Ölünce de İnsan börtü, böcek, bakterilere güzel bir sofra olur ki olmayan âdalet yerini bulsun.

Uzun lafın kısası bu kadar her şeyin bir birini yediği bir ortamda kim nasıl stres’siz olabilir ki?

Gülün dikeni var kendini savunmak için.
Ağacın kökü var daha iyi tutunmak için.
Her şey bir birini yiyip duruyorken
Kim yusuf yusuf etmez yem olmak için.

Bu hayat stres üzerine kuruludur, bunu değişeceğini sanmayın, ve size birileri ”stres” yüzünden hasta muamelesi yapmışsa, hap ilaç yazmışsa onlara da aldırmayın.
Esas bu hayatta stres’siz olmak bir hastalıktır.

Stres bir hastalık değil, insani bir süreçtir.

”Suyun olduğu yerde hayat, hayatın olduğu yerde de ölüm vardır,
İşte evrende ki en ölümcül gezegen de yaşamaya çalışıyoruz”

Nerede yaşadığını bilenlere, bildirenlere sevgilerimle.

Oysaki
Yeni yılda yine yeni olmayacaksak.
Olmaz ki eskiyi yine unutacaksak.
Eski unutmak için midir ki?
Sınıfta kaldığımızı, ah bir anlasak.

Öte taraftan, her tekrarlanan şey yeni olaydı
Her nefes bir bir olay,
Her yemek bir şölen.
Her doğan gün bayram olurdu
Ama olmuyor.

Öyleyse yılbaşı doğumgünü gibi şeyler yeni değil, yinelenen şeylerdir.
Yani tekrarlanan şeylerdir.
Tekrarlanan şeyler de maalesef yeni olmaz.

Yeni Yılınız Afiyet Olsun.