+ Uzun bir gece, herkes uyuyor, ben hariç
- Sen kimdin?
+ Bilmiyor musun?
- Biliyorumda ellerde bilsin ne geveze çatlak olduğunu.
+ Beni sen uyandırdın, benim suçum yok.
- Oh ne âlâ, yap et sonrada suçum yok diye çekil kenara.
+ Ama öyle.
- Öyle olmasaydı, yani sen uyanmasaydın rahat edecektim hemi.
+ Zaten için rahat etmediği için beni uyandırmadın mı?
- Yaptık bir hata; uyuda bende rahat edeyim sende.
Mümkünse bir dahada hiç uyanma ..
+ Bu senin kaderindi.
Üstün başın kanlar içindeydi yaşama geldiğin anda
İlk nefesinide aldın, ciğerlerin havayla dolduğunda
Nedenini bilmiyordun baş aşağı çıplak durduğunda
Öyle bir şaplak patlatıverdiler ki ölmeye zaman yok.
Kanla beslenen bedenin, gayri sütle beslenmeye başladı.
Bom boş bakan gözlerin, zamanla etrafı izlemeye başladı.
Kıskançlıkların korkuların hayallerle süslenmeye başladı.
Bir ruh evrim geçirip insanlaşıyordu, durmaya zaman yok.
Bir gün yok olup gideceğiz, hiç var olmamış gibi.
Yokta olamayacağız ki var olmak imkansızlık gibi.
Sözmüş sohbetmiş yazıymış kaffesi yalanmış gibi.
Öyleyse hayalinizi sahiplenin, tek gerçeğimiz o gibi.
- Hey Tang n’aber görünmüyordun çoktandır.
+ Ben görmek için değil, hissedilmek için varım.
- La ne diyon gene, sen benim dostum değil misin?
Dostun hali hatırı sorulmaz mı?
+ Benim gibi dostların hali sorulmaz.
Dünya üzerinde ki herkesin bir gün doğruyu söylediğini düşünebilir misiniz?
Velevki Dünyanın öyle olduğunu düşünün.
Sizce Dünya nasıl olurdu?
Kan gövdeyi mi götürürdü? yoksa şimdiki gibi her şey süt liman mı olurdu?
Yalanlar olmasa Dünya iğrenç bir yer olurdu.(Elan hâlâ öyledir)
Ne akşam evde oturup doğru dürüst tv seyredebilirdiniz.
Ne çocuğunuzu okula gönderirdiniz.
Ne kimseye selam verirdiniz, vs vs.
![[Valid RSS]](wp-includes/images/resimler/valid-rss.png "Validate my RSS feed")
