+ Uzun bir gece, herkes uyuyor, ben hariç
- Sen kimdin?
+ Bilmiyor musun?
- Biliyorumda ellerde bilsin ne geveze çatlak olduğunu.
+ Beni sen uyandırdın, benim suçum yok.
- Oh ne âlâ, yap et sonrada suçum yok diye çekil kenara.
+ Ama öyle.
- Öyle olmasaydı, yani sen uyanmasaydın rahat edecektim hemi.
+ Zaten için rahat etmediği için beni uyandırmadın mı?
- Yaptık bir hata; uyuda bende rahat edeyim sende.
Mümkünse bir dahada hiç uyanma ..
+ Bu senin kaderindi.
Üstün başın kanlar içindeydi yaşama geldiğin anda
İlk nefesinide aldın, ciğerlerin havayla dolduğunda
Nedenini bilmiyordun baş aşağı çıplak durduğunda
Öyle bir şaplak patlatıverdiler ki ölmeye zaman yok.
Kanla beslenen bedenin, gayri sütle beslenmeye başladı.
Bom boş bakan gözlerin, zamanla etrafı izlemeye başladı.
Kıskançlıkların korkuların hayallerle süslenmeye başladı.
Bir ruh evrim geçirip insanlaşıyordu, durmaya zaman yok.
Dünya üzerinde ki herkesin bir gün doğruyu söylediğini düşünebilir misiniz?
Velevki Dünyanın öyle olduğunu düşünün.
Sizce Dünya nasıl olurdu?
Kan gövdeyi mi götürürdü? yoksa şimdiki gibi her şey süt liman mı olurdu?
Yalanlar olmasa Dünya iğrenç bir yer olurdu.(Elan hâlâ öyledir)
Ne akşam evde oturup doğru dürüst tv seyredebilirdiniz.
Ne çocuğunuzu okula gönderirdiniz.
Ne kimseye selam verirdiniz, vs vs.

![Validate my RSS feed [Valid RSS]](wp-includes/images/resimler/valid-rss.png)