- Ne yani hiç bir şey yapmasamda genede uyanacak mıydın??
+ Aynen öyle
- O kadar arayış, okuma, tasavvuf masavvuf, düşünce orucu filan falan boşa mıydı?
+ Boşa olduğunu sen ispat etmedin mi?
- Etmiş mi oluyorum?
+ Bir nevi öyle ama insan ne zaman doğru yolu bulur?
- Ne zaman
+ Hiç bir yola tabi olmadığı zaman.
- Açalım Uğurcuğum :)
+ Açacak bir şey yok, bunlar Kader mevzuları.
- Ne yani şimdi insan kendi kaderini çizemez mi?
+ Çizer mi?
- Çizemez mi?
+ Sence ..
- Çizer
+ Nah çizer!
- Niye ki?
+ Nerede, ne zaman, ne şekilde doğacağına karar veremeyen, adını koyamayan, cinsiyetini, Milliyetini, sağlığını hastalığını seçemeyen
biri nasıl olurda ”İnsan kendi kaderini kendi çizer” diyebilir?
Kaldı ki nasıl bir yaşam onu bekler, neler başına gelir, ne zaman ölecektir, gençken mi yaşlıyken mi bunu bilemez ama kaderini kendi çizer diye
cahilâne bir söze tabi olur şaşılacak şeydir.
- Şaşılacak olan sensin bence, herkes bunu benimsemiş işte, ne deşeliyorsun ki.
+ İnsan aciz bir varlıktır, bunu unutuyorlar.
- Mükemmel bir varlık değil miydi o
+ Neresi mükemmel
Hastalıkları mı?
Geçimsizlikleri mi?
Yalanları mı?
Hak hukuk yemeleri mi?
Kan dökmeleri mi?
İhtirasları mı?
- Hop hop yeter anladık, o kadarda mükemmel değilmiş demek ki?
+ Hiç değil, bazı süslü sözlerle kendi gerçeklerini ört bas ediyorlar.
- Ne gibi
+ İnsan kendi kaderini kendi çizer gibi, oysa değil kader 1 saat sonrasından bile haberleri yokken, bu sözle kendi acziyetlerini gizlerler.
Kendilerini kandırdıkları gibi başkalarını da kandırırlar.
Olay bu.
Yoksa Zengin fakire, komutan askere, şöhretli şöhretsize vs. vs.ye muhtaçtır.
Bu da ”acziyet” demektir.
İnsan;
Aciz olarak doğar.
Aciz olarak yaşar.
Aciz olarakta ölür.
- Biz neyiz o zaman.
+ Dedimya A-CİZ-SİN.
- Ne halt yiyeceğiz o zaman.
+ Beni ilgilendirmez
- O zaman sana ne insanlardan, ne lafını yapıyorsun.
+ Hoşuma gidiyor.
- Ne yani bu kadar kan dökülmesi, tecavüzler, gasplar, cinayetler hoşuna mı gidiyor?
+ Hayır onlar değil, İnsan kendi dairesi içinde dolanıp dururken, ben yaptım diye hava atarken, aslında o ben dediği şeyin bir kabuk olduğunu fark edememesi hoşuma gidiyor.
- Yani kaba tabirle gaflette olması mı?
+ Aynen öyle
- Sen sadist misin?
+ Ben sadist değilimde insan oğlu nankördür, azcık elinden tutsan hemen ben yaptım ben başardım der.
- Ne olmuş derse.
+ Anlamıyor musun?
- Neyi
+ Hepsi kader, başardığı bir şey yok, başaramadığı bir şeyde yok.
- Gurkk ..
Desene o zaman İnsan diye bir şeyde yok.
+ yok
- Peki bu olanlar ne?
+ Kabuk
- Kabuk ne la
+ Toprağın altına giren.
- Sen n’olacan peki
+ Benim yerim belli, hiç’lik.

- Neyse sıkıldım bu konudan, oyumuzu ne verelim?
+ Ne verirsen ver fark etmez.
- Nasıl fark etmez? Biri evet biri hayır.
+ Bu yasa taslağını okudun mu?
- Hayır?
+ e fark etmez işte, hoş gerçi okusanda fark etmezya neyse.
- Niye farketmezmiş?
+ Şimdi bu değişiklileri isteyen iktidar, bu darbe yasalarıyla iktidara gelmedi mi?
- Evet
+ Şimdi bunu tu-ka-ka ilan edip, kötülüyor değil mi?
- Evet
+ Oysa bu yasa ile bu günlere gelmedi mi?
-  Evet
+ Gelen gideni aratır unutma
Eğer halk evet derse, ileride değişikleri yaptıklarında, efenim halk böyle istedi bizde yaptık diyecekler.
Eğer halk Hayır derse, bu seferde ileride, efenim halkımız istemedi bizde yapamadık diyecekler.
- eee
+ Anlamadın galiba
Her iki halde de vebali halkın sırtına yükleyecekler.
- Hoydaa ..
+ Vebal almak istemiyorsan oyunu geçersiz olarak kullan.
Mührünü hem evet hemde hayır ikisine birden vur gitsin.
- Geçersiz olunca hayır olmuyor mu?
+ Ufff …
- Aha uff dedi, oleeeyy. :)
+ Evet ve Hayırlar sayılacak, geçersizler değil, dolayısıyla ne Evet ne de Hayır demiş olacaksın.
Hem Vatandaşlık görevini yapacaksın, hem İleride, efenim geçersizler oylarını geçersiz kullandığı için yaptık/yapamadık diye bunu bahane edemeyecekler.
Yani bir ”vebal” almış olmayacaksın.

- Çok çakalsın :)
+ Sende az değilsin hani :)
Onlar cinse ben de şeytanım.
- Yoksa sen gerçekten şeytan mısın?
+ Ne olduğumu biliyorsun
- Biliyorum, hiç’lik gevezesisin :)
+ Ötekini söylemeni tercih ederim.
- Sen Felâsife’sin
+ Şimdi oldu.
- Hani sen Çin’liydin.
+ Ben Çinli değilim ama tüm Çin’liler ben der, ve her Milletten insanda ben der.
Dolayısıyla benim Çin’liyim demem bana ait bir sıfat değil, bir örtüdür.
ve herkesin ben demeside kendi kendine örtüğü bir örtüdür.
Özetle örtüleni daha çok örtmüş olduk hepsi bu
Benim ben demem tabiki en büyük örtüydü.
- Yani yalan söyledin he mi?
+ Duymak istediğin neyse ben onu söyledim, ben zaten senin yalanınım.
Sen bir yalandın.
Bir yalan uydurdun.
Herkesin içinde ki o ben’i kullandın.
Senin ve başkalarının gözünde zaten var olmayan bir dost değil miyim?
Başlık bile öyle değil mi?
- Başlık öylede, bende bir yalansam ve yalancıysam niye yazıyorum ki?
+ Bir yalan olduğunu gizlemek için olabilir mi?
- Olabilir de bunu herkes yapıyor orasını pek anlamadım.
+ Tamam işte
Herkes bu yalanın paydaları, sende herkes kadar pay’dalanmış oluyorsun.
- Nasıl yani
+ Bu dünyayı ve içindeki tüm düşünceleri beğensende/beğenmesende bir fikir beyan etmiş oluyorsun, bu fikrinle de bu yalanı (Dünya yalandır) aslında onaylamış oluyorsun.
Yukarıda ki Evet/Hayır oylaması gibi.

- ee ne yapacağız peki?
+ hahaha yapabileceğin bir şey yok
Çünkü sen yoksun; anlasana!
- haa .. kader olayları diyorsun yani
+ Ha şunu bileydin.
- Ben yoksam eğer; neyi nasıl bileceğim?
+ Seni Çakal ..
- ….
+ Bu noktalar nedir?
- Ben yoğumya, hiç üzerime almıyorum babında :)
+ Sen almazsan ben hiç almam …
- ….
+ ….
- ….
+ ….

Kanla beslenen bedenin, gayri sütle beslenmeye başladı.
Bom boş bakan gözlerin, zamanla etrafı izlemeye başladı.
Kıskançlıkların korkuların hayallerle süslenmeye başladı.
Bir ruh evrim geçirip insanlaşıyordu, durmaya zaman yok.

Kalem tutulup kağıt yazılacak, hayalde rakamlar tutulacak.
Kitaplar sayesinde hayalin temeline sâf hayaller katılacak.
Bilgi diye, genç dimağa zoraki bilgi dayatması dayatılacak.
Düşünüleni düşünen düşünür olacaksın, isyana zaman yok.

Kuralları belirlenmiş dünyanın kurallarıyla avunacaksın.
Onlarla yolunu çizip, sözde kendi kurallarını koyacaksın.
Takliti seçip, şöhretlilerin arkasına gizlice saklanacaksın.
Sıra tabulara dokunmaya geldimiydi, cesarete zaman yok.

Hayat inaçlarla örülüdür, ister inan ister inanma.
İnanmamakta bir inançtır, ister anla ister anlama.
Seni sen yapan, senin neye ne kadar inandığındır.
İnkarında koşulsuz inkarı vardır, imana zaman yok.

İnsanoğlu yalanı çok sever, bu ona ninni misalidir.
Gerçekler canını acıtacak, uyanmamakta azimlidir.
Doğruyu yanlışıda çok bilmez, bildiklerinin cahilidir.
Dünya yalan üzerine kurulmuştur, doğruya zaman yok.

Zaman yoktur, zamansızlığın hüküm sürdüğü topraklarda.
Sadece seni kandırdılar, hesap kitabın büyülü dünyasında.
Çünkü bunlar doğruydu, doğruların eleştirilmesiyse yasak.
Zamansız doğdun zamansız öleceksin, yaşamaya zaman yok.

Daha çok şey yazılabilir ama zaman yok !!

Gerçi hâlâ böyle hayatı yalansız olarak görenler vardır aramızda ama onların sesleri pek çıkmaz, çıksada itibar görmezler zaten.
Çünkü insanlar bu Dünyayı ve içindekileri ve söylenen sözleri ”gerçek” sanmaktadır.

Oysaki Dünya yalanlar üzerine kurulmuştur..
Gerçekler üzerine maalesef kurulmamıştır..

Hal böyle oluncada Dünyayı ve içindekileri gerçek zannedenlere ”siz bunlar koca bir yalan” desenizde, doku uyuşmazlığı misali ters etki olur ki sizi kulakları duysada, beyni yalanı gerçek olarak mimlediği içindir ki beyin olarak o kişi sizi duymaz, duyamaz.

Duyması zaten eşyanın kanuna aykırıdır.
İnsan daha önce bilmediği bir şeyi görmez ve duymaz
Ne zaman görür ve duyar..

Defalarca kez görmesi ve duyması lazımdır ki beyne yerleşsin.
Siz annenizi aslında sırf anneniz olduğu için değilde, onu taa bebeklikten beridir defalarca kez gördüğünüz duydunuz içindir ki tanırsınız, bilirsiniz.
Annenizi bir kere görseydiniz onu bir daha nasıl tanıyacaktınız?

Aynı bunun gibi gerçeği bir kere duymakla veya görmekle gerçek ”tanınmaz” ”bilinmez” ”duyulmaz”
Ya ne olur.

Söyliyeyim,

İdareciler daha doğrusu seçimle iş başına gelenler, sizce şöyle dediler mi? duydunuz mu?
Ben halkı malkı düşünmüyorum tek düşündüğüm ben ve yandaşlarımdır, Memlekete hizmet boş iş, varsa yoksa kendim dediğini duydunuz mu?

Veya Sağlıkçıların hani meşhur bir sözleri varya, ”Önce insan” diye bu sözü ”Önce para” diye hiç duydunuz mu?
Ben kendimi insanlığa adadım değilde, daha fazla kazanmaya adadım, önemli olan rontgen, tahlilleriniz, sağlığınız değil, cüzdanınız dediğini duydunuz mu?

Bence hiç duymadınız duyamazsınız!!
Çünkü hiç bir insan bu denli açık net bir ifadeyi açık olarak söylemez söyleyemez.
Çünkü hiç bir insan EGO anlamında ”çırılçıplak” dolaşamaz.
EGO’nun da örtülmeye ihtiyacı vardır.
Nasıl ki zahiri bedenimizi örtüyoruz, aynen EGO’muzuda örteriz, onu gizleriz.

EGO’nun da örtüleri ”yalanlardır”

Baktım ki sokakta herkes, giymiş elbiselerini rahatça dolaşıyor.
Günlük elbise değiştirir gibi, hergün bir yalanın kisvesine giriyor.
Kimide aynı yalanı diline dolamış, kirli elbise gibi hiç çıkarmıyor.
Dünya yalanlar Dünyası, bunu bilen âlemi zaten çıplak görüyor.