Varı yok yoku var ederiz, küçücük beyinlerimizde.
Bu aslında gerçekte de böyledir, hakikat nezdinde.
Var da yok ta sonsuza kadar, bir diğerinin peşinde.
Kafalarımız karışıktır, hayal vari izdüşümlerimiz olur.
Bazen geleceğe notlar düşer, bazende geçmişimizi sileriz.
Öğretimiz bebekken başlar, düşüncemizi böyle inşa ederiz.
Sonra ufak dağları biz yaratır, ahkamın en alasını keseriz.
Cehalet özümüzdür, her daim bilgin vari söylemlerimiz olur.
Usta dedi ki;
Oğlum hiç heves etme, sen Archer olmazsın
Zordur başlangıcı, sarpa yollara saramazsın.
Ağırdır yazısı, konuşulan lisanı anlamazsın.
Bu acemilikle sen, nanoyu da kapatamazsın.
Karanlık taraflar da dolanırken, ışığın değdi bana.
Yazılım kurdu değilem nası kuram seni makinama.
Yabancı dilim de yoktur, ya her şey sarpa sararsa.
Methini çok duydum, seni alam peki ederin kaç para?
Yoktur özgürlüğün değeri, yanıp giden kağıt parçalarında.
Kağıt parçalarını bildin mi? cüzdanınla vicdanın arasında.
Uzak değil ki özgürlük, kopmak istemezsen prangalarında.
Özgürlük alınmaz ki satılsın, muhabbetin yoksa yollarında.
Temelinde aşk olanın hedefinde duygu olur.
O duyguya gark olanın dünyası bi’hoş olur.
Bilinmez nerede gezer içmeden sarhoş olur.
Tutkun aşkıda geçti bu da aşk-ı Debian olur.
Aşk dedikleri özgürlüğün zıttı bir durum olsada.
Özgür tanımında esaretin yeri hiç bulunmasada.
Debra’ın gözlerinde ne gördün söylene Murdock.
Mânân aşkıda geçti nicesi mecnun-u Debian olur.
Denizci değilim lakin, uzak ufukları severim.
Kaşifliğe can feda, yelkenlerimi fora ederim.
Artık geri dönüş yoktur, liman liman gezerim.
Bir kötü takayla, Dünyayı devr-i alem ederim.
![[Valid RSS]](wp-includes/images/resimler/valid-rss.png "Validate my RSS feed")
