Bazen geleceğe notlar düşer, bazende geçmişimizi sileriz.
Öğretimiz bebekken başlar, düşüncemizi böyle inşa ederiz.
Sonra ufak dağları biz yaratır, ahkamın en alasını keseriz.
Cehalet özümüzdür, her daim bilgin vari söylemlerimiz olur.

Bilgi denilen yaşanmamışsa, çok okumanın anlamı nedir?
İnsan kendini tanımazsa, araştırmanın bize faydası nedir?
Hepsi bir kenara, mutluluğu bilmeden bulacağınız nedir?
Gerçek içeride değil mi? Gayrısı Mecnun vari seraplar olur?

Ne ilk nefesimizi biliriz ne de son nefesimizi düşünürüz.
Ne kendimizi yargılar ne de ötekinin iyiliğini düşünürüz.
Sadece egomuzu biliriz, başkalarını da sözde düşünürüz.
Alemin en tehlikeli canlılarıyız, kral vari rüyalarımız olur.

Eleştirmeyi çok severiz, kendimiz hiç bir şey yapmasak da.
Emekleri hor görürüz, hele de az biraz işten anlıyorsak da.
Ben olsaydım öyle yapardım, ötekinden haz etmiyorsak da.
Anında mahkeme kurarız, lakin cellat vari infazlarımız olur.

Ben, sen, o kimdir ki bende ben, sende sen, o da o
Yanılsamanın kurbanıyız, hikayemiz en temelde o
Ruhlar sırasını bekliyor, yaşam denilen mezbaha o
Gelenin işi gitmek, kalanda kasap vari katliam olur.

Doğduğu günü bilmeyen, öleceği günü bilir mi?
Cehaletimiz daha hayırlı, gidenler geri gelir mi?
Hem oku hem yaz, taklitçiye biliyor denilir mi?
Karambole yaşama, meçhul vari kayıpların olur.

Pek çok şeyi seçemediğin hayatta, tek bir şeyi seçebilirsin.
Para da vermene gerek yok ki tercihini o yönde verebilirsin.
Sana zorla dayatılana değil, gönülden sunulana geçebilirsin.
GNU/Linux’u bildin mi? Onun da Pardus vari pervaneleri olur.

&& &&

Çırak dedi ki;
Öyle diyorsun da ey ustam, sen de beni bilmiyorsun.
İçimde kopan fırtınaları, kasırgaları da görmüyorsun.
Denemekten zarar çıkar mı gelişmemi engelliyorsun.
Mazide sen de ben gibiydin, hiç geriye bakmıyorsun.

Archer dedi ki;
Archerlik bir süreçtir, kolay zorun arkasında değil midir?
Maârif bile tüme gitmiyor? tümden gelen iyi değil midir?
İnmek mi daha kolay? yoksa yukarı çıkmak mı zordur?
Bu soruyu biz soruyoruz! cevap soru da açık değil midir?

Felâsife dedi ki;
Durun canlar bir iki lafta müsadenizle ben edeyim.
Özgürlükte sınır yok ki öyleyse hangi lafı edeyim.
Beyin fırtınaları iyidir, buradan terk-i diyâr edeyim.
Bütün mutluluklar sizlere, ben aşkıma rücu edeyim.  

&& &&

ArchLinux kullanan dostlara sevgi ve saygılar.

Bu şiirde onlara ve onlar nezdinde diğer tüm Linux dostlarına gitsin.

Sevgiler

Yoktur özgürlüğün değeri, yanıp giden kağıt parçalarında.
Kağıt parçalarını bildin mi? cüzdanınla vicdanın arasında.
Uzak değil ki özgürlük, kopmak istemezsen prangalarında.
Özgürlük alınmaz ki satılsın, muhabbetin yoksa yollarında.

Öncekilerin izini sürdükçe, iz olacaksın evvelsizliğe.
Durmak kayıp, bırakmak ölüm, ermelisin cahilsizliğe.
Bir tuğla da sen koy, aş esareti kapılma hayalsizliğe.
Var soyut yok somut oluyor, bir fikrin ince güllerinde.

Nedir ince gül dikensiz fikir? mis kokusuyla sarhoş edende.
Şaraba meylimiz yok ama ayıkta değiliz sırrı sırra çekende.
Akibet belli, berduşuz sahi büyüsü bâki cama nakşedende
Kalemde kemik dil de insaf yok, doldur şair sâf şiiri içende.

Böyledir işte bir kadeh seni, sende herkesi sarhoş edersin.
Ne onlar konuştuğunu anlarlar, ne de derdini ifade edersin.
Artık araya perdeler çekilir, başka lisandan hitap edersin.
Elveda esaret merhaba hürriyet, beni de âzat eder misin?

Kimse esir almaz, bakmazsan hayalin penceresinden.
Özgürlüğe girişte, tutan çok olur karşılıksız ellerinden.
Payı paylaşım paydası özgürlük, güvenlik kalesinden.
Yak esareti savur gitsin, doğarsın ânka’nın küllerinden.

Yazı zor, okumak gereksiz; paylaşım değil.
Yoldaşa cevap, ötekine sükut; ustalık değil.
Bilgiçlik hüner, cehaletin kadim; kalıcı değil.
Kurmak zahmet, kullanım eziyet; Ubuntu değil.

Bu şiir önce Ubuntu‘daşlara ve nezninde tüm Linux camiasına armağanımdır..

Sevgiler ..

Aşk dedikleri özgürlüğün zıttı bir durum olsada.
Özgür tanımında esaretin yeri hiç bulunmasada.
Debra’ın gözlerinde ne gördün söylene Murdock.
Mânân aşkıda geçti nicesi mecnun-u Debian olur.

Özgürlüğün kisvesiyle ettin bizi kendine tutsak.
Söyle revâmıdır böylesi, bizi hapiste esir tutmak.
Hani insan hürdü, yasak sanki elaleme bakmak.
Nazarın aşkıda geçti cilvelende naz-ı Debian olur.

Bir kalbi ikiye bölüp ayrılıktan figân eylemişsin.
O yetmez gibi önümüze koyup kinâye eylemişsin.
Biz nasıl biliriz ayrılığı hiç kavuşamadık ki ona.
Şanın aşkıda geçti namı-diğer baba Debian olur.

İsmin aşk ile koyulmuş senin sırrın sıfatında mı?
Onca varisin var da onlardan sana fayda var mı?
Yoksa özgürlüğe giden yolcuya bunlar normal mi?
Katren aşkıda geçti damlan umman-ı Debian olur.

Her şey aşkı geçmiş, sen aşık bile olmadın be felâsife.
Yazılanlardan utan diyeceğimde sen bensin he felâsife.
Öyleyse aşık ve mâşuk’u dahada bir birine karıştırma.
Duygun aşkıda geçti bundan âhırı felâsife-i Debian olur.

&&  &&  &&  &&

Açık kaynak Dünyası kapitalist sistemle şavaşmaktan duygularını anlatmaya henüz daha imkan bulamadı.
Bu gidişle de zor bulacaktır çünkü her an ya telif hakları ya çıkar hakları ya da mülkiyet hakları gibi gerçekte mesnetsiz ama işleşiyde geçerliliği olan çarklar varken ve bunun altında ezilmeme savaşı verirken altta yatan o duygusunu nasıl ifade etsin.

”Şiir altta yatanın üstte çıkmasıdır”

Elbette bu ezici çarklardan kullanıcılarda etkilenmekte ve büyük çoğunluk Linux’tan sadece bir metâ gibi faydalanmaktadırlar.

O bir metâ değil, mânâdır.
O bir mal değil, candır.

El emeği göz nurudur,
özgürlüğün belgesidir.

Umarız bir gün açık kaynak hak etiği yeri bulur, savaşmaktan bulamadığı fırsatları da kavuşur.

Özgürlük yoksa felsefe yok.
Felsefe yoksa derinlik yok.
Derinlik yoksa şiir de yok.
Şiir yoksa hayatın anlamı yok.

Macera aramıyor iseniz, Linux’un sularından uzak durun.
Yalanlara kanarak, esaret zincirlerine kendinizi siz vurun.
Siz ki bile bile esareti tercih ederek, özgürlüğü red ettiniz.
Esarete para sayarım, özgürlüğe kuruş harcamam dediniz.

Esareti parayla aldıktan sonra, hayatın anlamı nerede?
Hani paranın gücü vardı? esaretini mi aldın söylesene?
Yoksa hayatın anlamı, gücün anlamsızlığında mı gizli?
Sen köle mi doğdun? aslını ulaşmakta ki bu telaş niye?

Köle doğmadın özgür doğdun ama sonradan köle oldun.
Paranın gittiği yoldan gitmek gibi kendine kural koydun.
Bu kural tuzağın oldu ve özgürlüğünü senden sıyırıverdi
Artık ortada bir esaretin kaldı, yani kendini sen soydun.

Artık çıplaksın, özgürlüğün elbisesini sana bir daha giydirmezler.
Giydirseler de rahat edemezsin ki esaretin bedelini yedirmezler.
O bedel ki senin kazanımlarındır, esaretinle oyunlar oyna derler.
Özgürlük Dünyasında oyun yoktur, istersen kur dene bak derler.

Özgürlük Dünyasında oyun yoktur, lakin oyunculukta yoktur.
Bu kapalı kaynak deyipte elaleme yalan söylemek hiç yoktur.
Madem kapalı, önüne gelen nasıl virüs yazıyor hack ediyor.
Ortada bir pencere görünsede bu şeyin kapısı bacası yoktur.

Yav ben miyim bana neyse, esarete aşık olana özgürlüğü sevdirecek.
Kim neyi seviyorsa onunla oynasın, özgürlüğü ancak yaşayan bilecek.
Balın tadı tadmayana hiç tarif edilebilir mi? ortada kovanla bal olsa.
Esaretin acısını bal belleyenler, özgürlüğün balına bu nasıl acı diyecek.

Özgürlük dünyasına bir nazire de benden olsun.