Bazen geleceğe notlar düşer, bazende geçmişimizi sileriz.
Öğretimiz bebekken başlar, düşüncemizi böyle inşa ederiz.
Sonra ufak dağları biz yaratır, ahkamın en alasını keseriz.
Cehalet özümüzdür, her daim bilgin vari söylemlerimiz olur.

Bilgi denilen yaşanmamışsa, çok okumanın anlamı nedir?
İnsan kendini tanımazsa, araştırmanın bize faydası nedir?
Hepsi bir kenara, mutluluğu bilmeden bulacağınız nedir?
Gerçek içeride değil mi? Gayrısı Mecnun vari seraplar olur?

Ne ilk nefesimizi biliriz ne de son nefesimizi düşünürüz.
Ne kendimizi yargılar ne de ötekinin iyiliğini düşünürüz.
Sadece egomuzu biliriz, başkalarını da sözde düşünürüz.
Alemin en tehlikeli canlılarıyız, kral vari rüyalarımız olur.

Eleştirmeyi çok severiz, kendimiz hiç bir şey yapmasak da.
Emekleri hor görürüz, hele de az biraz işten anlıyorsak da.
Ben olsaydım öyle yapardım, ötekinden haz etmiyorsak da.
Anında mahkeme kurarız, lakin cellat vari infazlarımız olur.

Ben, sen, o kimdir ki bende ben, sende sen, o da o
Yanılsamanın kurbanıyız, hikayemiz en temelde o
Ruhlar sırasını bekliyor, yaşam denilen mezbaha o
Gelenin işi gitmek, kalanda kasap vari katliam olur.

Doğduğu günü bilmeyen, öleceği günü bilir mi?
Cehaletimiz daha hayırlı, gidenler geri gelir mi?
Hem oku hem yaz, taklitçiye biliyor denilir mi?
Karambole yaşama, meçhul vari kayıpların olur.

Pek çok şeyi seçemediğin hayatta, tek bir şeyi seçebilirsin.
Para da vermene gerek yok ki tercihini o yönde verebilirsin.
Sana zorla dayatılana değil, gönülden sunulana geçebilirsin.
GNU/Linux’u bildin mi? Onun da Pardus vari pervaneleri olur.

&& &&

Yoktur özgürlüğün değeri, yanıp giden kağıt parçalarında.
Kağıt parçalarını bildin mi? cüzdanınla vicdanın arasında.
Uzak değil ki özgürlük, kopmak istemezsen prangalarında.
Özgürlük alınmaz ki satılsın, muhabbetin yoksa yollarında.

Öncekilerin izini sürdükçe, iz olacaksın evvelsizliğe.
Durmak kayıp, bırakmak ölüm, ermelisin cahilsizliğe.
Bir tuğla da sen koy, aş esareti kapılma hayalsizliğe.
Var soyut yok somut oluyor, bir fikrin ince güllerinde.

Nedir ince gül dikensiz fikir? mis kokusuyla sarhoş edende.
Şaraba meylimiz yok ama ayıkta değiliz sırrı sırra çekende.
Akibet belli, berduşuz sahi büyüsü bâki cama nakşedende
Kalemde kemik dil de insaf yok, doldur şair sâf şiiri içende.

Böyledir işte bir kadeh seni, sende herkesi sarhoş edersin.
Ne onlar konuştuğunu anlarlar, ne de derdini ifade edersin.
Artık araya perdeler çekilir, başka lisandan hitap edersin.
Elveda esaret merhaba hürriyet, beni de âzat eder misin?

Kimse esir almaz, bakmazsan hayalin penceresinden.
Özgürlüğe girişte, tutan çok olur karşılıksız ellerinden.
Payı paylaşım paydası özgürlük, güvenlik kalesinden.
Yak esareti savur gitsin, doğarsın ânka’nın küllerinden.

Yazı zor, okumak gereksiz; paylaşım değil.
Yoldaşa cevap, ötekine sükut; ustalık değil.
Bilgiçlik hüner, cehaletin kadim; kalıcı değil.
Kurmak zahmet, kullanım eziyet; Ubuntu değil.

Bu şiir önce Ubuntu‘daşlara ve nezninde tüm Linux camiasına armağanımdır..

Sevgiler ..

Çok güzel değildi siman, belki bir zakkum belki bir gül, ne fark eder.
Benim içimde ki ışık olmasa, senin o goncan bende nasıl çiçek açar.
Seni bende büyüten senin şanın değil ki benim içimin sıcak iklimidir.
O iklim kimleri sevdi kimlere can verdi o sevgi işte hayat vaat eder.

Şimdi anladın mı beni? beni ben eden senin sevgin değildir.(Hayalin)
O hayali ben sen olmadan da üretirim, sen bahanesindir.(Gerçeğin)
Ben senin düşlerimdeki hayalini alır, gerisini zaten sana bırakırım.
O yüzden sen beni bilemezsin, çünkü ben senin bilinmezinim.(Sırrın)

Senin sırın budur, hiç var olmamış bir güzelliğin kuşatılmış sevgisisin.
Sevgi nedir bildin mi? hayalin peşinde koşan bir prensesin hikayesisin.
Sen denen şeyi sen ben o diye alırsan, sende bende o da yalan olur.
Ben denilen şeyi de bu yazılanlarla kıyaslarsan, sende bunun içindesin.

Dört nala koşturup gidiyorum, benlik küheylanı beni nere götürürsün.
Hele az dur artık yazacak kelimemde kalmadı, eh bre insafın kurusun.
Yazmanında bir adabı vardır ula, sen denilen şey hiç yok sayılır mı?
Beni aleme madara edecen çüş dedik anlamıyorsun, gözün kör olsun.