İnsan denilen bu makine, çoğu durumda ters bir mantıkla çalışmaktadır ve örn. kendi yardıma muhtaçken başkalarına da yardım etmektedir.
Peki neden böyle yapmaktadır.

Bunun cevabı acaba, kendi yardıma muhtaçlığını gizlemek olabilir mi?
Yani başkasına yardım ederek kendi gerçeğini ört-bas etmek olabilir mi?

Elbette olabilir ama bu sorun sadece bununla da bitmiyor, zira geçmişte yaşanan olaylar insanın bilinç altına duygu olarak yerleşir ve bu duyguda bazı durumlarda ”tetiklenince” tüm bedende yankılanır.
Bu bir film seyretmekten tutunda, kitap okumaya yerde gezen karıncaya, yaralı bir serçeye kadar hayatın her alanında olan bir etkileşimdir.
Yani sokakta bir dilenci ya da sakat birini gördüğünüzde, yüreğinizde bir yerler ezilir.

İşte bu ezilmeyi genelde insanlar ya görmemezlikten gelir öyle ört-bas ederler.
Ya da ona ufak maddi/manevi yardım ederek öyle ört-bas etmeye çalışırlar.

Bu açıdan bakılınca yardım edende, görmemezlikten gelende birdir.

Peki öyleyse burada ki olay nedir?

”Gördüğünüz şeyler bildiğiniz şeylerdir”

Yani sizler bilmediğiniz bir şeyi göremezsiniz, duyamazsınız, dolayısıyla anlayamazsınız.
Anlayamadığınız şeyde yüreğinizde depremlere yol açmaz.
İşte yüreğinizde deprem yapan şeyi sizler görüyorsunuzdur, duyuyorsunuzdur, başkasını değil.
Yoksa görmek ve işitmek temelde kamera gibi duygusuz bir şeydir, esas görmek yürekteki depreme neden olan şeylerdir.

Görmek ve duymak gibi duyuların, duyguyla olan bağına değindikten sonra cevabı aranması gereken soru şu?

”O yardıma muhtaç diye gördüğüm aslında ben mi?”

Evet sensin.

Lakin bu sana bir duygu olarak yansıdığı için sen bunu dışsal olarak algılıyorsun, oysa bu durum tamamen içseldir.
”İç’te ne varsa dış’ta da o vardır” çünkü

Örn.
İng. daha önce defalarca kez çalışıp belleğine yerleştirmeseydin, konuşulan kelimelerin senin için hiç bir anlamı olmayacaktı, yani algılayamayacaktın.
Dolayısıyla sen daha önce bildiğin, gördüğün, duyduğun şeyi ”tekrar” duyunca etkileşime geçtin ve ing. kelimelerin senin için bir anlamı oldu.
Gördün
ve
Duydun vs.

Daha önce bilmeseydin bir anlamı olur muydu?

İşte yardım edin olayıda böyle bir şeydir, siz geçmişte yardım edin duygusunu bir şekilde yaşamadıysanız, şimdide ne anlama geldiğini bilmezdiniz.
Dolayısıyla birine yardım ederken bu aslında kendinize olan yardımın başka bir boyutudur, yani kendinize olan bir yardımdır.

Bu noktada en zor olan şeyde, bu duygunun kaynağına inebilmektir.
Yani geçmişte ne olduda? size şimdi yardıma muhtaç birini görünce yüreğinizde eziklik hissettiriyor, mesele bu.
Bu da tabii ”yüzleşme” denilen çok zorlu bir alanın konusu olmakla beraber, bu konudan da ayrı değil, bilakis devamıdır.

Acaba geçmişte ki o yaralı çocuğun yaraları hâlâ tedavi edilmedi mi?
Hayat sürekli olarak karşınıza bunları neden çıkartıyor?
Neden içiniz eziliyor?

O çocuk tedavi edilsin diye olabilir mi?

Hayalde olabilir belki ama İçinde yaşadığımız şu hareketli Dünyada stres’siz tek bir canlı bulamazsınız.
Otundan çimenine, Kedisinden köpeğine, Zengininden fakirine, Dindarından dinsizine stres’siz bir canlı yoktur.
Olmamıştır olamaz vede olmayacaktır.

Neden derseniz ”Yaşam mücadelesi” denilen şey besin zincirinde ki sıralamaya göre bir canlının bir diğerini yemesiyle olmaktadır.
Ot oburlar bitkileri yiyerek-ki onlarda canlıdır.
Et oburlar da et yiyerek-ki onlarda canlıdır
Hem et obur, hemde ot uburlar da hepsini birden yiyerek beslenirler-ki bunların piri İnsandır.
İnsan dominant tür olmasının verdiği ego’istlikle, besin zincirinde ki en büyük halka benim, ben hepinizi yerim mantığıyla hareket ettiği içindir ki pek çok insan bu anlamda hem cinslerini de yiyerek beslenir.
Böyleleri de vardır.
Vampir tiplemesi hayali bir şey olsada, hakikâtte gerçeğin ”öteki yüzünün yansımasıdır”
Yani insan kanı emenler vardır, ama bu fiziki değil ruhâni bir şeydir.
Bunları görmek için öyle basiretinizin, kalb gözünüzün açık olmasına da gerek yoktur aslında ama bunlar kim derseniz çevrenize iyi bakın derim, kim hak hukuk yiyorsa, kim başkalarının emeğini çalıyorsa, kim Milleti kandırmak için yalan konuşuyorsa onlara iyi bakın derim.

Her neyse bu Vampir’lere dikkat edin deyip konuma devam edeyim, bir insanın ”yaşam mücadelesi” doğumundan ölümününe kadar pek çok canlıyı tüketmek üzerinedir ki İnsan ölene kadar tonlarca et, ot, hâk, hukuk vs. yemektedir.
Fakat bu yeme nereye kadardır, ”ölene kadardır”
Ölünce de İnsan börtü, böcek, bakterilere güzel bir sofra olur ki olmayan âdalet yerini bulsun.

Uzun lafın kısası bu kadar her şeyin bir birini yediği bir ortamda kim nasıl stres’siz olabilir ki?

Gülün dikeni var kendini savunmak için.
Ağacın kökü var daha iyi tutunmak için.
Her şey bir birini yiyip duruyorken
Kim yusuf yusuf etmez yem olmak için.

Bu hayat stres üzerine kuruludur, bunu değişeceğini sanmayın, ve size birileri ”stres” yüzünden hasta muamelesi yapmışsa, hap ilaç yazmışsa onlara da aldırmayın.
Esas bu hayatta stres’siz olmak bir hastalıktır.

Stres bir hastalık değil, insani bir süreçtir.

”Suyun olduğu yerde hayat, hayatın olduğu yerde de ölüm vardır,
İşte evrende ki en ölümcül gezegen de yaşamaya çalışıyoruz”

Nerede yaşadığını bilenlere, bildirenlere sevgilerimle.